Tafeltennissters in finale
 
SINT-PETERSBURG - De Nederlandse tafeltennissters hebben maandag in Sint-Petersburg de finale bereikt van het Europees kampioenschap voor landenteams. Oranje versloeg in de halve eindstrijd Roemenië met 3-0.

De winstpunten kwamen op naam van Li Jie, Li Jiao en Elena Timina. Oranje speelt vandaag om 14.00 uur in de eindstrijd tegen Hongarije. Het trio Krisztina Toth, Georgina Pota en Petra Lovas bleef Kroatië de baas zonder een partij te verliezen. Nederland had eerder maandag in de kwartfinales met 3-0 van Spanje gewonnen. Door het zeker stellen van ten minste zilver evenaarde de vrouwenselectie de beste Nederlandse prestatie ooit.
Vriesekoop   In 1992 bereikte de ploeg, onder aanvoering van Bettine Vriesekoop, ook de finale van het Europees titeltoernooi. Li Jie gaf tegen Roemenië het goede voorbeeld. Ze versloeg Daniela Dodean met 3-1 (11-4 8-11 11-4 11-2). Li Jiao had het tegen Elizabeta Samara aanzienlijk lastiger.
Ze kwam met 1-2 in games achter, maar redde zich alsnog knap: 11-5 9-11 9-11 11-7 11-6. Timinia verloor tegen Mariana Stoian zelfs de eerste twee games om vervolgens nog vrij souverein te winnen: 4-11 9-11 11-4 11-2 11-9.

‘Op het tandvlees’ naar de eindstrijd

Twee vlekkeloze proefwerken legden de Nederlandse tafeltennissters maandag af voordat ze vandaag in de finale tegen Hongarije aan het echte examen bij de EK worden onderworpen. Maar bondscoach Pieke Franssen noemde zilver in een bepaald opzicht al een wonder.
‘Ze lopen op hun tandvlees’, typeerde de Limburger de conditie van Elena Timina, Li Jiao en Li Jie. Een historische verbetering van het zilver van Stuttgart (1992), nog met Hooman en Vriesekoop, kan het seizoen, waaraan geen einde lijkt te komen, vervolmaken.
De overvolle kalender heeft de speelsters geleerd hun krachten te doseren. In het jaar dat al was gelardeerd met de Olympische Spelen, de WK teams, de wereldbekerwedstrijden, de Europese Top-12 en de verplichtingen bij de clubs werden ze door de internationale bond ITTF ook nog gedwongen het seizoen op te rekken met de EK.
Omdat de kampioenschappen voortaan elk jaar worden afgewerkt, is de titelstrijd van het voorjaar naar het najaar verhuisd. En een andere keus dan ‘alles spelen’ hebben de speelsters niet, omschreef Elena Timina de maanden die ze achter de rug had en die haar nog te wachten staan. ‘Het vorige jaar is nooit afgelopen.’
Was er net een paar dagen tijd gevonden om gezamenlijk naar een toernooi toe te werken, dan werden de speelsters alweer van elkaar gescheiden. ‘Jiao in de Champions League met Heerlen, ik in Frankrijk, Jie in Spanje. In december zullen we wel instorten’, durfde ze te voorspellen.
In dat opzicht waren de prestaties in het Sport & Concert Complex van St.-Petersburg de afgelopen dagen meer dan een bevestiging van de vorm en een morele opsteker voor het team. Alleen in het groepsduel tegen Rusland (3-2) moesten Li Jiao en Li Jie van de bank komen voor een extra beurt.
Tegen Spanje en in de halve finale tegen Roemenië werd het gedroomde ritme niet verstoord. Franssen stelde blijmoedig vast dat de finale om vier uur plaatselijke tijd is vastgesteld. ‘Dan kom je meer aan je rust toe dan de afgelopen dagen. Toen moesten we steeds om tien uur ’s ochtends aan de bak.’
Rusten is de belangrijkste training geworden in het internationale tafeltennis, stelde Franssen vast, nu het eind van het jaar voorzichtig in zicht komt.
Maar de hoeveelheid inspanningen die de teams al hebben moeten leveren, zullen niet van doorslaggevend belang zijn in de confrontatie met Hongarije, dat nog geen extra partij heeft hoeven afwerken. Daarvoor is het krachtsverschil met de Europees kampioen waarschijnlijk te groot.
Favoriet voor de titel is Nederland nooit geweest, al zei Timina zonder teammedaille toch teleurgesteld naar huis te zijn gegaan. De speelsters hadden hun kwaliteiten al vroeg in het jaar bevestigd, toen Europees kampioene Li Jiao Vriesekoop evenaarde door haar titel bij de Top-12 te prolongeren. Met Jie beschikt Nederland over een speelster uit de topvijftig die vooral de nationale ploeg aan overwinningen moet helpen.
Maar ondanks de zevende plaats bij de WK, met een opmerkelijke triomf op Zuid-Korea, kon de progressie als team niet worden geboekstaafd in olympisch Peking. Na een kansloze nederlaag tegen Singapore bleek de groepsfase al het eindstation voor de ploeg die in China drie weken de olympische sfeer had opgezocht.
‘Top’ noemde Timina gisteren de stemming in de ploeg, ‘waarin iedereen elkaar zijn gang laat gaan’. Franssen zei sinds zijn aanstelling in mei 2006 zelfs niet eerder zo’n goede chemie tussen de geboren Russin en de twee genaturaliseerde Chinezen te hebben opgemerkt. ‘Alle neuzen staan dezelfde kant op.’
De bondscoach schoof Timina naar voren als degene die dat voor een groot deel had bewerkstelligd. In het team heeft ze de rol van delegatieleider en tolk op zich genomen.
Het leidde in de verloren uurtjes tot een gezamenlijke rondvaart door de stad. ‘Ze weet het team precies op de juiste spanning te brengen en voelt zich verantwoordelijk voor de anderen. Je kunt niet meer doen dan zij nu’, prees Franssen haar.
‘Fijn’ omschreef Timina zelf het toernooi vanaf haar stoel in de eetzaal. Franssen zei, in elk geval voor even, ‘een wereldbaan’ te vervullen. En de vermoeidheid? ‘Die is gelukkig allemaal niet voor niets geweest.’

Volkskrant  -  7 – 10 – 2008    Mark Misérus